Thursday, January 19, 2012

ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് – 29



റാഡ്‌ൽ ഓഫീസിലെത്തിയപ്പോൾ മേശപ്പുറത്തുള്ള പേപ്പറുകൾ ക്രമീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു കാൾ ഹോഫർ. ആകാംക്ഷയോടെ അയാൾ റാഡ്‌ലിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖഭാവം കണ്ടതും ഹോഫറിന് കാര്യം മനസ്സിലായി.

“അഡ്മിറലിന് അത്ര താൽപ്പര്യമില്ല അല്ലേ ഇക്കാര്യത്തിൽ, ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്?”

“ഇക്കാര്യത്തെ മൊത്തത്തിൽ ഒരു തമാശയായി കാണുവാനാണ് അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഒരു ലോജിക്കുമില്ലാത്ത പ്രോജക്റ്റ് ആണത്രേ ഇത്

“എന്താണിനി അടുത്ത നീക്കം, ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്?”

“ഒന്നുമില്ല കാൾ”  റാഡ്‌ൽ ക്ഷീണിതനായി കസേരയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. 

“ഇത് കടലാസിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങും വെറുമൊരു ഫീസിബിലിറ്റി സ്റ്റഡി ആയിരുന്നു അവർക്ക് വേണ്ടിയിരുന്നത് ഒരു പക്ഷേ, ഇക്കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ഇനി അവർ അന്വേഷിക്കുക പോലുമില്ല ഒരു റിപ്പോർട്ട് ഉണ്ടാക്കുക മാത്രമായിരുന്നു നമ്മുടെ കടമഇനി വേറെന്തെങ്കിലും പ്രോജക്റ്റ് ആയിരിക്കും നമ്മെ തേടിയെത്തുക” റാഡ്‌ൽ പറഞ്ഞു.

റഷ്യൻ നിർമ്മിത സിഗരറ്റിൽ ഒന്നെടുത്ത് അദ്ദേഹം ചുണ്ടിൽ വച്ചു. ഹോഫർ അതിന് തീ കൊളുത്തി കൊടുത്തു.  

“ഞാനെന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ കൊണ്ടുവരട്ടെ ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്?” സഹതാപത്തോടെയാണെങ്കിലും കരുതലോടെ ഹോഫർ ചോദിച്ചു.

“നോ താങ്ക് യൂ കാൾ നിങ്ങൾ പോയ്ക്കൊളൂ നാളെ രാവിലെ കാണാം

“ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്”  അറ്റൻഷനായി നിന്നിട്ട് അല്പം സംശയത്തോടെ ഹോഫർ പറഞ്ഞു.

“പോയ്ക്കോളൂ കാൾ നിങ്ങളുടെ നല്ല മനസ്സിന് നന്ദി

ഹോഫർ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. റാഡ്‌ൽ തന്റെ മുഖത്ത് കൂടി വിരലോടിച്ചു. പാച്ചിനടിയിലുള്ള ഒഴിഞ്ഞ കൺ‌കുഴി നീറുന്നു സ്വാധീനമില്ലാത്ത കൈ വേദനിക്കുന്നത് പോലെഅപകടത്തിന് ശേഷം തന്നെ സൈന്യത്തിൽ തുടരാൻ അവർ അനുവദിച്ചത് തന്നെ തെറ്റായിപ്പോയി എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി. അത്രമാത്രം നിരാ‍ശത അനുഭവപ്പെട്ടു അദ്ദേഹത്തിന്. തികച്ചും സ്വന്തമായ എന്തോ നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രതീതി.

“ഒരു പക്ഷേ, ഇങ്ങനെയൊക്കെത്തന്നെ ആയിരിക്കും വരേണ്ടിയിരുന്നത്വെറുതെ ഞാൻ ആവശ്യത്തിലധികം പ്രാധാന്യം ഇക്കാര്യത്തിന് കൊടുത്തു ” അദ്ദേഹം മന്ത്രിച്ചു.

അദ്ദേഹം ജോവന്ന ഗ്രേയുടെ റിപ്പോർട്ട് എടുത്ത് പേജുകൾ മറിച്ചു. പിന്നെ ഓർഡ്‌നൻസ് സർവ്വേ മാപ്പ് എടുത്ത് ചുരുൾ നിവർത്തി. അടുത്ത നിമിഷം അദ്ദേഹം അതവിടെ തന്നെ വച്ചു. വളരെ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. മതി ഇന്ന് ഇത്രത്തോളം മതി മേശയുടെ അടിയിൽ നിന്ന് ബ്രീഫ് കെയ്സ് എടുത്ത് ഫയലുകളും മാപ്പും എല്ലാം അതിൽ അടുക്കി വച്ചു. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് കതകിന് പിന്നിൽ കൊളുത്തിയിട്ടിരുന്ന ലെതർ കോട്ട് എടുത്തണിഞ്ഞ് ബ്രീഫ്‌കെയ്സുമായി പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

പ്രധാന കവാടത്തിലൂടെ പുറത്ത് കടന്നപ്പോൾ നഗരം വളരെ ശാന്തമായി കാണപ്പെട്ടു. റോയൽ എയർഫോഴ്സ് അവരുടെ ബോംബിങ്ങ് തുടങ്ങാൻ സമയമാകുന്നതേയുള്ളൂ. ഔദ്യോഗിക വാഹനം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് പകരം ആ ശാന്തത ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അപ്പാർട്ട്മെന്റിലേക്ക് നടന്ന് പോകുവാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. തല പിളരുന്ന പ്രതീതി. കാവൽക്കാരന്റെ സല്യൂട്ടിന് പ്രത്യഭിവാദ്യം നൽകി അദ്ദേഹം പടവുകളിറങ്ങി. ചെറു ചാറ്റൽ മഴ ഏറ്റുകൊണ്ടുള്ള ആ നടപ്പ് അദ്ദേഹത്തിന് ഉന്മേഷം പകരുന്നത് പോലെ തോന്നി. അടുത്തെവിടെയോ ഒരു കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടുവെങ്കിലും അദ്ദേഹമത് ഗൌനിച്ചില്ല. അടുത്ത നിമിഷം ആ കാർ അദ്ദേഹത്തിനരികിൽ വന്ന് നിന്നു.

ഒരു കറുത്ത മെഴ്സിഡിസ് കാർ ആയിരുന്നു അത്. കറുത്ത യൂണിഫോം ധരിച്ച രണ്ട് ഭടന്മാർ ഫ്രണ്ട് ഡോർ തുറന്ന് ഇറങ്ങി അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു. അവരുടെ യൂണിഫോമിന്റെ കൈയിലെ ബാഡ്ജ് അപ്പോഴാണ് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഒരു നിമിഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് നിലച്ചത് പോലെ തോന്നി. RFSS. (Reichsfuhrer der SS). എന്ന് വച്ചാൽ ഹെൻ‌ട്രിച്ച് ഹിംലറുടെ പേഴ്സണൽ സ്റ്റാഫിലെ അംഗങ്ങൾ !

പിൻ‌വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ ചെറുപ്പക്കാരൻ ഒരു കറുത്ത ലെതർ കോട്ടും പതിഞ്ഞ ഹാറ്റുമായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്.

“കേണൽ റാഡ്‌ൽ?”    ഒട്ടും ആത്മാർത്ഥതയില്ലാത്ത ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ അയാൾ ചോദിച്ചു. 

“താങ്കൾ പോകുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ തേടിപ്പിടിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞതിൽ സന്തോഷം  റെയ്ഫ്യൂറർ തന്റെ അഭിനന്ദനങ്ങൾ അറിയിക്കുവാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു സമയമുണ്ടെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന് താങ്കളെ നേരിൽ കാണാൻ താല്പര്യമുണ്ടെന്ന് അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു...”   റാഡ്‌ലിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് അയാൾ ബ്രീഫ്കെയ്സ് വാങ്ങി.   “ഇത് ഞാൻ പിടിയ്ക്കാം

കേണൽ റാഡ്‌ൽ പരിഭ്രമത്തോടെ ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു. പിന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടി ഒരു പുഞ്ചിരി മുഖത്ത് വരുത്തി.  

“തീർച്ചയായും”  അദ്ദേഹം പിൻസീറ്റിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു.

ചെറുപ്പക്കാരൻ അദ്ദേഹത്തിനൊപ്പം കയറി. മറ്റ് രണ്ട് പേർ മുൻസീറ്റിലും. കാർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ ഡ്രൈവറുടെ ഒപ്പം ഇരിക്കുന്ന ഭടന്റെ മുട്ടുകൾക്കിടയിൽ ഒരു എർമ മെഷീൻ ഗൺ വിശ്രമിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചു. തന്റെയുള്ളിൽ രൂപം കൊണ്ടു വരുന്ന ഭീതി നിയന്ത്രിക്കുവാനായി അദ്ദേഹം ദീർഘശ്വാസമെടുത്തു.

“സിഗരറ്റ്,   ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്?”

“താങ്ക് യൂ   ആട്ടെ, നമ്മൾ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത്.?”  റാഡ്‌ൽ ചോദിച്ചു.

“പ്രിൻസ് ആൽബ്രസ്ട്രെയ്സ്....    ഗെസ്റ്റപ്പോ ഹെഡ്ക്വാർട്ടേഴ്സ്.” അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടിലെ സിഗരറ്റിന് തീ കൊളുത്തിക്കൊടുത്തുകൊണ്ട് ചെറുപ്പക്കാരൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.

(തുടരും)

Thursday, January 12, 2012

ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് – 28



റിബൻ‌ട്രോപ്പും ഗീബൽ‌സും ആയി മദ്ധ്യാഹ്നത്തിൽ തുടങ്ങിയ അഡ്മിറൽ കാനറീസിന്റെ മീറ്റിങ്ങ് വൈകുന്നേരം ആറുമണി ആയിട്ടും അവസാനിച്ചിട്ടില്ല.

ഇത് വരെയും സ്റ്റെയനറുടെ കോർട്ട് മാർഷൽ പേപ്പറുകൾ എത്തിയിട്ടില്ല. കതകിൽ മുട്ടിയിട്ട് കാൾ ഹോഫർ കേണൽ റാഡ്‌ലിന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് കടന്നു.

“കോർട്ട് മാർഷലിന്റെ പേപ്പറുകൾ എത്തിയോ?”   റാഡ്‌ൽ ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല, ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്

“എന്താണിത്ര താമസം…?  എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല”   റാഡ്‌ൽ രോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ഗെസ്റ്റപ്പോയുടെ (ജർമ്മൻ രഹസ്യപോലീസ്) പരാതിയെ തുടർന്നാണ് കോർട്ട് മാർഷൽ നടപടിയുണ്ടായിരിക്കുന്നത്അതിനാൽ തന്നെ ആ പേപ്പറുകളെല്ലാം പ്രിൻസ് ആൽബ്രസ്ട്രേസിലാണ്

“ഞാൻ തയ്യാറാക്കാൻ പറഞ്ഞ ഔട്ട്‌ലൈൻ ശരിയാക്കിയോ?”

“റെഡിയാണ് ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്” വൃത്തിയായി ടൈപ്പ് ചെയ്ത ഒരു പേപ്പർ ഹോഫർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേർക്ക് നീട്ടി.

റാഡ്‌ൽ അത് പെട്ടെന്ന് ഒന്നോടിച്ചു നോക്കി. “എക്സലന്റ് കാൾ റിയലി എക്സലന്റ്...”  റാഡ്‌ൽ പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട്, സ്വതവേ തന്നെ വൃത്തിയോടും വടിവോടെയും ഇരിക്കുന്ന തന്റെ യൂണിഫോം ഒന്നു കൂടി പിടിച്ച് നേരെയാക്കി.  

“നിങ്ങളുടെ ഡ്യൂട്ടി സമയം കഴിഞ്ഞല്ലോ അല്ലേ?” റാഡ്‌ൽ ചോദിച്ചു.

“കഴിഞ്ഞു പക്ഷേ, താങ്കൾ കാനറീസിനെ കണ്ട് തിരിച്ച് വരുന്നത് വരെ ഞാൻ കാത്ത് നിൽക്കാം” ഹോഫർ പറഞ്ഞു.

റാഡ്‌ൽ ചിരിച്ചു കൊണ്ട്  ഹോഫറിന്റെ തോളിൽ തട്ടി അഭിനന്ദിച്ചു.  “ഓൾ റൈറ്റ് എന്താകുമെന്ന് നോക്കാം നമുക്ക്


                  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *  *

റാഡ്‌ൽ ചെന്നപ്പോൾ അഡ്മിറൽ കാനറീസ് പരിചാരകൻ പകർന്നുകൊടുത്ത കോഫി നുകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

“ആഹ് നിങ്ങൾ എത്തിയോ മാക്സ് അല്പം കോഫി കഴിക്കുന്നോ?”  ആഹ്ലാദത്തോടെ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.

“തീർച്ചയായും അഡ്‌മിറൽ”  റാഡ്‌ൽ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു.

പരിചാരകൻ മറ്റൊരു കപ്പിൽ കാപ്പി പകർന്നു. പിന്നെ, ജാലകത്തിന്റെ കർട്ടൻ വലിച്ചിട്ട് വെളിച്ചം പുറത്തേക്ക് പോകുന്നില്ല എന്നുറപ്പ് വരുത്തി അയാൾ പുറത്ത് കടന്നു. ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ട് കാനറീസ് തന്റെ കസേരയിൽ പിന്നോട്ട് ചാഞ്ഞു. അദ്ദേഹം വളരെ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു.  താൻ അനുഭവിക്കുന്ന ആത്മസംഘർഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു.

“താങ്കൾ വല്ലാതെ ക്ഷീണിതനാണെന്ന് തോന്നുന്നു?”   റാഡ്‌ൽ ആരാഞ്ഞു.

“ആ ഗീബൽ‌സിന്റെയും റിബൻ‌ട്രോപ്പിന്റെയും കൂടെ ഇത്രയും നേരം കഴിച്ചുകൂട്ടിയാൽ നിങ്ങളായാലും ഈ അവസ്ഥയിൽ തന്നെയെത്തും അവരുമായുള്ള ഓരോ മീറ്റിങ്ങ് കഴിയുമ്പോഴും നമ്മുടെ നില ഒന്നിനൊന്ന് പരിതാപകരമായിക്കൊണ്ടിരിക്കും ഗീബൽ‌സിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ നാം ഇപ്പോഴും യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് മാക്സ് ഇതിലും വലിയ ഒരു വിഡ്ഢിത്തം എന്തെങ്കിലുമിനി കേൾക്കാനുണ്ടോ?”

എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ റാഡ്‌ൽ വിഷണ്ണനായി നിന്നു. എന്നാൽ കാനറീസ് തന്റെ സംഭാഷണം തുടർന്നത് കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ആ അവസ്ഥയിൽ നിന്നും മോചിതനായി.

“ആഹ് അത് പോട്ടെ നിങ്ങളെന്തിനാണ് എന്നെ കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞത്

ഹോഫർ ടൈപ്പ് ചെയ്ത ആ പേപ്പർ അദ്ദേഹം കാനറീസിന്റെ മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു. അതെടുത്ത് വായിച്ച് തുടങ്ങിയ കാനറീസിന്റെ മുഖം അവിശ്വസനീയതയോടെ ഉയർന്നു.

“എന്താണിത് കേണൽ?”

“താങ്കൾ ആവശ്യപ്പെട്ട ഫീസിബിലിറ്റി സ്റ്റഡി, ഹെർ അഡ്‌മിറൽ വിൻസ്റ്റൺ ചർച്ചിലിന്റെ കാര്യം അതിനെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും ഒരു റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കിക്കൊണ്ടു വരുവാൻ താങ്കൾ പറഞ്ഞിരുന്നു

“ഓ ശരിയാണ്”  അദ്ദേഹം ഓർമ്മിച്ചെടുത്തു. പിന്നെ വീണ്ടും ആ പേപ്പറിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു.  മുഴുവൻ വായിച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ട് അദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിച്ചു.

“യെസ് വെരി ഗുഡ്, മാക്സ് വെറും അസംബന്ധമാണെങ്കിലും ഒരു റിപ്പോർട്ടിന്റെ രൂപത്തിൽ വന്നപ്പോൾ അല്പം നിലവാരമൊക്കെയുണ്ട് എന്തായാലും ഇത് നിങ്ങളുടെ കൈയിൽ തന്നെയിരിക്കട്ടെഹിംലര്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും ഇതേക്കുറിച്ച് എന്നോട് ചോദിക്കാൻ ഫ്യൂറ‌റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുകയാണെങ്കിൽ ആവശ്യം വന്നേക്കും

“എന്ന് വച്ചാൽ അഡ്‌മിറൽ ഇക്കാര്യം ഇവിടം കൊണ്ട് അവസാനിച്ചുവെന്നോ? ഇക്കാര്യവുമായി ഞാനിനി മുന്നോട്ട് പോകേണ്ടെന്നാണോ താങ്കൾ പറയുന്നത്?” റാഡ്‌ൽ ചോദിച്ചു.

കാനറീസ് മറ്റൊരു ഫയൽ തുറന്നു. “മൈ ഡിയർ മാക്സ് നിങ്ങൾക്ക് കാര്യം പിടി കിട്ടിയില്ല. നിങ്ങളുടെ മേലുദ്യോഗസ്ഥർ എത്രത്തോളം വിഡ്ഢിത്തം ഇക്കാര്യത്തിൽ വിളമ്പുന്നുവോ ആ വിഡ്ഢിത്തത്തിനൊപ്പം നിങ്ങൾക്കും അഭിനയിക്കാം നിങ്ങളുടെ സർവ്വ ഊർജ്ജവും ഈ പ്രോജക്റ്റിൽ നിങ്ങൾക്ക് വിനിയോഗിക്കാം  കുറേ കഴിഞ്ഞ് ഇക്കാര്യത്തിലുള്ള പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കാര്യകാരണ സഹിതം റിപ്പോർട്ടുകളിൽ കാണിക്കുക  പതുക്കെ പതുക്കെ അവർക്ക് തന്നെ മനസ്സിലായി തുടങ്ങും ഇത് നടക്കാൻ പോകുന്ന ഒന്നല്ല എന്ന് വിജയിക്കാൻ യാതൊരു സാദ്ധ്യതയുമില്ലാത്ത ഒരു ദൌത്യം തലയിലെടുത്ത് വയ്ക്കാൻ ആർക്കെങ്കിലും താല്പര്യമുണ്ടാവുമോ? അങ്ങനെ അവസാനം ഇക്കാര്യം വിസ്മൃതിയിലാകും അത്ര തന്നെ...”   അദ്ദേഹം ആ പേപ്പറിൽ പതുക്കെ തട്ടിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.  “എന്നെങ്കിലുമൊരു ദിവസം ഫ്യൂറർ തന്നെ ഓർത്തോർത്തു ചിരിക്കും, താൻ എന്ത് വിഡ്ഢിത്തമാണ് ആവശ്യപ്പെട്ടതെന്നോർത്ത്

“പക്ഷേ, ഹെർ അഡ്‌മിറൽ ഇക്കാര്യം തീർച്ചയായും സാദ്ധ്യമാണ് അതിന് പറ്റിയ ആളെയും ഞാൻ കണ്ടുപിടിച്ചു കഴിഞ്ഞു”   റാഡ്‌ലിന് പറയാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

“നിങ്ങൾ പതിവ് പോലെ നന്നായി ഹോം വർക്ക് ചെയ്തുവെന്ന് എനിക്കറിയാം മാക്സ്...” മന്ദഹസിച്ച് കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ആ പേപ്പർ റാഡ്‌ലിന് തിരികെ കൊടുത്തു. “നിങ്ങൾ ഇക്കാര്യം അത്യധികം ഗൌരവമായി എടുത്തുവെന്ന് എനിക്കറിയാം ഒരു പക്ഷേ, ഹിംലറെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ നിങ്ങളെ പരിഭ്രമിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം പക്ഷെ, അതിന്റെയൊന്നും ആവശ്യമില്ല എന്നെ വിശ്വസിക്കൂ അദ്ദേഹത്തെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന കാര്യം ഞാനേറ്റു...   അത്തരമൊരു സന്ദർഭം വരികയാണെങ്കിൽ തന്നെ അവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുവാനുള്ളതെല്ലാം തന്നെ ഈ റിപ്പോർട്ടിലുണ്ടല്ലോ ഇതിനേക്കാൾ എത്രയോ പ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യങ്ങളുണ്ട് താങ്കൾക്ക് ചെയ്യാൻ റിയലി ഇമ്പോർട്ടന്റ് മാറ്റേഴ്സ്

സംഭാഷണം അവസാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അദ്ദേഹം പേനയെടുത്തു.

എന്നാൽ ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ റാഡ്‌ൽ മൊഴിഞ്ഞു. “ഹെർ അഡ്മിറൽ ഫ്യൂറൽ അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ തീർച്ചയായും

രോഷം കൊണ്ട് പൊട്ടിത്തെറിച്ച് കാനറീസ് പേന മേശപ്പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. “ഹേ മനുഷ്യാ എന്ത് വിഡ്ഢിത്തമാണ് നിങ്ങൾ പറയുന്നത്? യുദ്ധത്തിൽ നാം പരാജയപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു എന്നത് ഏറെക്കുറെ സ്പഷ്ടമാണ്  ഇനി ചർച്ചിലിനെ കൊന്നത് കൊണ്ട് എന്ത് നേട്ടമാണുണ്ടാകാൻ പോകുന്നത്?”

ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് ഇരുകൈകളും കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടാഞ്ഞു. റാഡ്‌ൽ അറ്റൻഷനായി അഡ്മിറലിന്റെ തലയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ ദൂരേയ്ക്ക് നോക്കി നിർവികാരനായി  നിന്നു.

ഒരിക്കലും പറയാൻ പാടില്ലാത്ത വാക്കുകളാണ് തന്റെ വായിൽ നിന്നും വന്നതെന്ന് അഡ്മിറൽ കാനറീസ് പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. രാജ്യദ്രോഹക്കുറ്റം വരെ ആരോപിക്കപ്പെടാവുന്ന വാക്കുകളാണ് ഒരു നിമിഷനേരത്തെ രോഷം കൊണ്ട് താൻ ഉച്ചരിച്ചത് തിരിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത വാക്കുകൾ

“അറ്റ് ഈസ്” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

“ഹെർ അഡ്മിറൽ”  റാഡ്‌ൽ മൊഴിഞ്ഞു.

“എത്രയോ കാലമായി നമുക്ക് പരസ്പരം അറിയാം മാക്സ്

“യെസ് സർ

“അപ്പോൾ എന്നെ വിശ്വസിക്കൂ എനിക്ക് നല്ല ബോദ്ധ്യമുണ്ട് ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന്

“വെരി വെൽ, ഹെർ അഡ്മിറൽ”  റാഡ്‌ൽ വികാരരഹിതനായി പറഞ്ഞു.

ആചാരമര്യാദയോടെ പിന്തിരിഞ്ഞ് റാഡ്‌ൽ പുറത്തേക്ക് കടന്നു. ഇരു കൈകളും മേശമേൽ പിടിച്ച് കാനറീസ് അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.  അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് വ്യസനവും വാർദ്ധക്യവും നിഴലാടി.

“മൈ ഗോഡ് ഇനിയും എത്ര കാലം…?”   അദ്ദേഹം മന്ത്രിച്ചു.

കസേരയിലേക്ക് തളർന്ന് ഇരുന്ന് അദ്ദേഹം കോഫി കപ്പ് എടുത്ത് ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ചപ്പോൾ കൈകളുടെ വിറയൽ മൂലം കപ്പ്, സോസറിൽ താളമിടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

(തുടരും)

Friday, January 6, 2012

ഈഗിൾ ഹാസ് ലാന്റഡ് – 27



അല്പ നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞതും മൂടൽ മഞ്ഞിനുള്ളിലൂടെ ആ റിക്കവറി ബോട്ട് സാവധാനം അവരുടെയടുത്തേക്ക് കടന്നുവന്നു. ബോട്ടിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് തന്നെ കൈയിൽ ഒരു കയറുമായി സർജന്റ് ബ്രാൻ‌ഡ്ട് തയ്യാറായി നിന്നിരുന്നു.  ആറടിയിലേറെ ഉയരവും അതിനൊത്ത വണ്ണവുമുള്ള ഒരു ആജാനുബാഹു. ഡെക്കിലുണ്ടായിരുന്ന മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് വിഭിന്നമായി റോയൽ നാഷണൽ ലൈഫ് ബോട്ട് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ എന്ന് ആലേഖനം ചെയ്ത മഞ്ഞ ഓയിൽ‌സ്കിൻ കോട്ടാണ് അയാൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരെല്ലാം സ്റ്റെയ്നറുടെ സംഘാംഗങ്ങളായിരുന്നു. വീൽ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് സർജന്റ് സ്റ്റേം... സഹായികളായി ലാൻസ് കോർപ്പറൽ ബ്രീഗൽ, ബെർഗ് എന്നിവർ. ബ്രാൻഡ്‌ട് ബോട്ടിൽ നിന്ന് സ്റ്റെയ്നർ ഇരുന്നിരുന്ന തകർന്ന കപ്പലിന്റെ ചരിഞ്ഞ ഡെക്കിലേക്ക് ചാടി അതിന്റെ റെയിലിൽ കയർ വരിഞ്ഞ് കെട്ടി. സ്റ്റെയനറും ന്യുമാനും താഴോട്ട് നിരങ്ങി അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

“യൂ മെയ്ഡ് എ ഹിറ്റ്, ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്ലെംകെ എവിടെ? എന്ത് സംഭവിച്ചു?”

“പതിവ് പോലെ ആളാവാൻ നോക്കിയതാണ്” സ്റ്റെയ്നർ പറഞ്ഞു.   “പക്ഷേ, ഇത്തവണ അവന്റെ കണക്ക് കൂട്ടൽ തെറ്റിപ്പോയി ലെഫ്റ്റനന്റ് ന്യുമാനെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കണേ തലയിൽ നല്ലൊരു മുറിവുണ്ട്

“സർജന്റ് ആൾട്മാൻ വേറൊരു ബോട്ടിൽ റീഡലിനും മെയറിനും ഒപ്പം അന്വേഷിച്ചിറങ്ങിയിട്ടുണ്ട് അവന്റെ എന്തെങ്കിലും അടയാളം കണ്ടെത്താതിരിക്കില്ല...”

ബ്രാൻഡ്‌ട്, ന്യുമാനെ പുഷ്പം പോലെ പൊക്കിയെടുത്ത് തോളിലേറ്റി ഡെക്കിലെ കൈവരികൾക്കപ്പുറംകടന്ന് ബോട്ടിലേക്കെത്തിച്ചു. “അദ്ദേഹത്തെ ക്യാബിനിലേക്ക് കൊണ്ടു പോകൂ

പക്ഷേ, ന്യുമാൻ അതിന് തയ്യാറായില്ല. അദ്ദേഹം ബോട്ടിന്റെ ഡെക്കിൽ തന്നെ റെയിലിൽ ചാരി ഇരുന്നു. അയാളുടെ അരികിൽ സ്റ്റെയ്നറും ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. ബ്രാൻഡ്ട് തന്റെ സിഗരറ്റ് പാക്കറ്റ് തുറന്ന് രണ്ടെണ്ണം എടുത്ത് അവർക്ക് നീട്ടി. ബോട്ട് അവരെയും കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. സ്റ്റെയ്നർ വല്ലാതെ തളർന്നിരുന്നു. അഞ്ച് വർഷമായി നടക്കുന്ന യുദ്ധം ആദിയും അന്തവുമില്ലാത്ത ഒരു പ്രഹേളികയാണ് ഈ യുദ്ധം എന്ന് ചിലപ്പോഴെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നുമായിരുന്നു.

ഏതാണ്ട് ആയിരം വാര താണ്ടിയപ്പോഴേക്കും അവർ തുറമുഖത്തിന് സമീപമെത്തി. പതിവിന് വിപരീതമായി കുറേയധികം കപ്പലുകൾ അവിടെ നങ്കൂരമിട്ടിരിക്കുന്നു. നിർമ്മാണസാമഗ്രികളുമായി എത്തിയിരിക്കുന്ന ഫ്രഞ്ച് കപ്പലുകളാണ് അവയിലധികവും.

ഹാർബറിലേക്ക് കടന്ന് അവർ ബോട്ട്, ജട്ടിയിൽ കിടന്നിരുന്ന ഒരു E-ബോട്ടിനടുത്തായി അടുപ്പിച്ചു. അതിന്റെ ഡെക്കിൽ നിന്നിരുന്ന നാവികർ ആഹ്ലാദാരവത്തോടെ അവരെ വരവേറ്റു. താടി വളർത്തിയ ചെറുപ്പക്കാരനായ ഒരു ലെഫ്റ്റനന്റ് മുന്നോട്ട് വന്ന് അറ്റൻഷനായി നിന്ന് സ്റ്റെയ്നറെ സല്യൂട്ട് ചെയ്തു.

“ഫൈൻ വർക്ക്, ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്

“വളരെ നന്ദി, കീനിഗ്”   പ്രത്യഭിവാദനം ചെയ്ത് സ്റ്റെയ്നർ റെയിലിനപ്പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

പടവുകൾ കയറി അദ്ദേഹം അപ്പർ ലാന്റിങ്ങ് സ്റ്റേജിൽ എത്തി. ന്യുമാനെ കയറുവാൻ സഹായിച്ചു കൊണ്ട് ബ്രാൻഡ്‌ടും തൊട്ട് പിന്നിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് പഴയ ഒരു കറുപ്പ് വോൾസ്‌ലേ കാർ അവരുടെയരികിൽ പാഞ്ഞ് വന്ന് ബ്രെയ്ക്ക് ചെയ്തത്. അതിന്റെ ഡ്രൈവർ ചാടിയിറങ്ങി പിന്നിലെ ഡോർ തുറന്ന് പിടിച്ചു.

ആ ദ്വീപിന്റെ ആക്ടിങ്ങ് കമാൻഡന്റ് ആയ കേണൽ ഹാൻസ് ന്യുഹോഫ് ആണ് കാറിൽ നിന്ന് ആദ്യം പുറത്തിറങ്ങിയത്. സ്റ്റെയനറെപ്പോലെ തന്നെ ഒരു വിന്റർ വാർ യോദ്ധാവായിരുന്നു അദ്ദേഹവും. ലെനിൻ‌ഗ്രാഡിൽ വച്ച് നെഞ്ചിൽ തുളഞ്ഞ് കയറിയ വെടിയുണ്ട അദ്ദേഹത്തെ ഒരു നിത്യരോഗിയാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനു മുന്നിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്വാസകോശങ്ങൾ പരാജയമടഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി ഡോക്ടർമാർ വിധിയെഴുതി. താൻ ഇഞ്ചോടിഞ്ച് മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയുടെ മുഖഭാവമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്. തൊട്ട് പിന്നാലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നിയും കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി.

കുലീനവദനയായ ഒരു കൃശഗാത്രിയായിരുന്നു ഇൽ‌സ് ന്യുഹോഫ്. സ്വർണ്ണ നിറമാർന്ന മുടിയും ഭംഗിയേറിയ കവിളുകളും ആ ഇരുപത്തിയേഴ്‌കാരിയെ മനോഹരിയാക്കി. കാണുന്നവരെല്ലാം ഒരു വട്ടം കൂടി അവരെ നോക്കിപ്പോകുന്നത് ആ സൌന്ദര്യം കൊണ്ട് മാത്രമായിരുന്നില്ല. മുമ്പ് എവിടെയോ കണ്ട് സുപരിചിതമായ ഒരു മുഖമായിരുന്നു അവരുടേത്. ബെർലിനിൽ UFA നിർമ്മിക്കുന്ന ചലച്ചിത്രങ്ങളിലൂടെ പേരെടുത്ത ഒരു അഭിനേത്രി കൂടിയായിരുന്നു അവർ. ബെർലിൻ സമൂഹത്തിൽ നിലയും വിലയുമുള്ള, എല്ലാവരാലും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു അവരുടേത്. മാത്രമല്ല ഗീബൽ‌സിന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തും. അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലർ പോലും അവരെ പുകഴ്ത്തി പറയാറുണ്ട് പലപ്പോഴും.

തികച്ചും മാനസികമായ അടുപ്പം കൊണ്ട് മാത്രമായിരുന്നു അവർ ന്യുഹോഫിനെ വിവാഹം കഴിച്ചത്. ആ ബന്ധത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്നതിൽ ലൈംഗികാഭിനിവേശത്തിന് അല്പം പോലും സ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും അതിന് പറ്റിയ അവസ്ഥയിലായിരുന്നുമില്ല അദ്ദേഹം. റഷ്യയിൽ വച്ച് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായ ദുരന്തത്തിന് ശേഷം സകലകാര്യങ്ങളിലും അദ്ദേഹത്തെ ശുശ്രൂഷിച്ച് പോന്നത് ഇൽ‌സ് ആയിരുന്നു. തന്റെ സ്വാധീനമുപയോഗിച്ച് അവർ തന്നെക്കൊണ്ട് കഴിയുന്ന സഹായങ്ങളെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്തു കൊടുത്തു. അതിന്റെ ഫലമാണ് അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ വഹിക്കുന്ന ആക്ടിംങ്ങ് കമാൻഡന്റ് എന്ന ഈ സ്ഥാനം തന്നെ. ഇതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കി ഊഷ്മളമായ ഒരു പരസ്പര ധാരണയിലാണ് അവർ കഴിഞ്ഞുപോന്നത്. ആ ഒരൊറ്റ കാരണം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് അവർ മുന്നോട്ട് ചെന്ന് സ്റ്റെയ്നറുടെ കവിളിൽ പരസ്യമായി ചുംബിച്ചത്.

“നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ വിഷമിപ്പിച്ച് കളഞ്ഞല്ലോ കുർട്ട്” അവർ പറഞ്ഞു.

ന്യുഹോഫ് അദ്ദേഹത്തിന് ഹസ്തദാനം നൽകി. അദ്ദേഹം ആഹ്ലാദഭരിതനായിരുന്നു. “വണ്ടർഫുൾ വർക്ക്, കുർട്ട് ഇക്കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ ബെർലിനിലേക്ക് ഒരു സന്ദേശം അയക്കുന്നുണ്ട്

“ഓ ദയവ് ചെയ്ത് അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്തേക്കല്ലേഅവർ ചിലപ്പോൾ വീണ്ടും എന്നെ റഷ്യയിലേക്ക് പറഞ്ഞ് വിടും” സ്റ്റെയനർ കരയുന്നത് പോലെ അഭിനയിച്ചു.

ഇൽ‌സ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരം കവർന്നു. “അന്ന് നമ്മൾ കാർഡ് കളിച്ചത് ശരിയായില്ല നല്ല കാർഡുകളൊന്നും കൈയിൽ വന്നില്ലയിരുന്നു പറ്റുമെങ്കിൽ ഇന്ന് രാത്രി ഒന്ന് നോക്കിയാലോ?”

പെട്ടെന്ന് ലോവർ ലാന്റിങ്ങ് സ്റ്റേജിൽ നിന്ന് ഒരു ആരവം ഉയർന്നു. അവർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി ഹാർബറിലേക്ക് നോക്കി. രണ്ടാമത്തെ റിക്കവറി ബോട്ടും അപ്പോൾ ജട്ടിയിൽ അടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഡെക്കിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് ബ്ലാങ്കറ്റ് കൊണ്ട് മൂടിയ ഒരു ശരീരം കിടന്നിരുന്നു. സർജന്റ് ആൾട്മാനും കൂട്ടരും വീൽ‌ഹൌസിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു.

“ഹെർ ഓബർസ്റ്റ്” സ്റ്റെയനറുടെ ഉത്തരവിനായി ആൾട്ട്മാൻ വിളിച്ചു.

സ്റ്റെയ്നർ തല കുലുക്കി. ആൾട്മാൻ അല്പനേരത്തേക്ക് ആ ബ്ലാങ്കറ്റ് ഉയർത്തി. സ്റ്റെയ്നറുടെ അരികിലെത്തിയ ന്യുമാൻ വിഷമത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞു.   “ലെംകെ . ഗ്രീസ്, ലെനിൻ‌ഗ്രാഡ്, സ്റ്റാലിൻ‌ഗ്രാഡ് എവിടെയെല്ലാം ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു എന്നിട്ട് അവസാനം ഇങ്ങനെയായി

“വെടിയുണ്ടയിൽ നിങ്ങളുടെ നാമം എപ്പോൾ എഴുതപ്പെടുന്നുവോ അതോടെ തീർന്നു അത്രയേയുള്ളൂ” ബ്രാൻഡ്‌ട് പറഞ്ഞു.

സ്റ്റെയ്നർ തിരിഞ്ഞ് വിഷാദമഗ്നയായി നിൽക്കുന്ന ഇൽ‌സിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

“എന്റെ ഇൽ‌സ് ആ കാർഡുകൾ അവിടെ തന്നെയിരിക്കട്ടെ ഏറിവന്നാൽ ഇതുപോലുള്ള കുറച്ചു കൂടി മദ്ധ്യാഹ്നങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഗതിയും ഇതൊക്കെ തന്നെ എപ്പോൾ, എങ്ങനെ എന്നൊന്നും തലപുകഞ്ഞാലോചിക്കേണ്ട ആവശ്യമൊന്നുമില്ല അതിന്”  

അവരുടെ കരം കവർന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അദ്ദേഹം അവരെ കാറിനടുത്തേക്ക് നയിച്ചു.

(തുടരും)